Wieczernik domowy

Człowiek ma nieświadomą tendencję do odtwarzanie w małżeństwie wzorów wyniesionych z domu rodzinnego.

Wspólnota małżeńska w całości stanowi sferę intymną, do której nikt postronny nie powinien mieć dostępu.

Nierzadko się zdarza, że do walki o władzę zachęcają partnerów najbliżsi przyjaciele i rodzina, nie zdając sobie sprawy z tego co robią.

Nasza sztuka porozumiewania się stoi na bardzo niskim poziomie przede wszystkim dlatego, że najczęściej nie umiemy rozmawiać.

Przyszłość przed sobą mają te pary, które w bardzo świadomy sposób wezmą udział w grze o własny sukces małżeński.

Wzajemne odnoszenie się do siebie męża i żony to coś więcej niż przejaw dobrego wychowania.

Przypominam sobie rady, jakich udzielały mi doświadczone znajome mężatki: \"Nie okazuj, jak mocno go kochasz\"

Źródła konfliktów mogą być różnorodne. Ważne jest jednak, aby mieć ich świadomość, wtedy można im przeciwdziałać.

Jeśli nie da się mężczyźnie szansy, by mógł wejść w to, co się dzieje w domu, to wypchnie się go poza dom.

Chciałbym, aby w waszej wymianie myśli nie padło ani jedno słowo nie podyktowane przez miłość.

Nie znam małżeństwa, które się rozpadło, tam gdzie mężczyzna stał na swoim miejscu i wiedział kim jest.

Czy wiesz, na czym polega naturalne planowanie rodziny? Czy potrafiłbyś to wyjaśnić swojemu dorastającemu synowi?

Rozważcie dokładnie, dlaczego chcecie uniknąć poczęcia.

Bardzo trudno jest uzyskać rzetelną informację o rzeczywistej szkodliwości hormonalnych pigułek antykoncepcyjnych.

Kościół jednoznacznie i definitywnie odrzuca wszelkie metody sztucznego zapłodnienia

W nauce Kościoła nie ma podanej żadnej optymalnej liczby.

Dla większości małżonków bardzo duży problem stanowi jednak badanie, któremu zostaje poddany mężczyzna, a to ze względu na sposób pozyskiwania spermy rozpowszechniony w naszym kraju. W Polsce nasienie uzyskuje się najczęściej na drodze masturbacji.

Jaką postawę chrześcijańscy małżonkowie powinni przyjmować wobec płciowości i aktu seksualnego?

Stosowany przez nas dotychczas wariant metody objawowo-termicznej stanowił interpretację bardzo ostrożną, co było niedogodnością z punku widzenia męskiego pierwiastka w naszym małżeństwie.

Byłam zaskoczona, gdy okazało się, że spis skutków ubocznych podany na ulotce informacyjnej środków antykoncepcyjnych, które stosowałam, nie jest pełny

Właśnie mija kolejny miesiąc, jak podjęliśmy decyzję o stosowaniu metody objawowo-termicznej.

Jaki jest najlepszy czas na spotkanie w akcie małżeńskim?

Jesteśmy młodym małżeństwem (choć z pewnym stażem). Mamy za sobą dosyć zróżnicowaną \"drogę antykoncepcji\".

Czy w małżeństwie nie ma żadnych kłopotów z okazywaniem miłości? I czy \"wszystko wolno\"?

Kobieta jest istotą o wiele bardziej skomplikowaną niż mężczyzna (o czym doskonale wiedzą wszyscy mężowie). Bardziej skomplikowane jest też przeżywanie przez nią zadowolenia seksualnego.

Co robić, jeśli relacje małżeńskie cierpią na tym, że nie można podejmować współżycia wtedy, kiedy się tego najbardziej pragnie? Odczuwam bardzo mocne pragnienie współżycia w fazie II, ale znika ono całkowicie w fazie III.

Dar wolności jest właściwie wykorzystywany gdy wybieramy dobro.

Rodzice pragnący kształtować prawidłową postawę, muszą koncentrować uwagę nie tylko na nich i na metodach postępowania wychowawczego, ale także na sobie.

Często ideał dziecka stanowi zaprzeczenie pozytywnej wizji człowieka dorosłego.

Fałszywe wydaje się nastawienie tych rodziców, którzy próbują chronić swoje pociechy od złych wpływów poprzez izolowanie ich środowiska

Większość z nas, rodziców, nie potrafi słuchać.

Są dzieci, które źle się zachowując pragną zwrócić na siebie uwagę.

Żaden rodzic nie nauczy dzieci żyć według zasad, których nie stosuje w codziennym życiu.

Pewnego dnia, kiedy wypowiadałem formułę konsekracji wypadł z głębi środkowej nawy, pędem ją przebiegł aż do głównego ołtarza, krzycząc i szarpiąc mnie za rękaw.

Artykuł \"Dzieci w kościele\" opublikowany w 48. numerze \"Wieczernika Domowego\" wywołał dużą dyskusję i rozmaite refleksje wśród czytelników. Z tego względu postanowiliśmy kontynuować temat i zaprezentować poglądy zarówno rodziców małych dzieci, księży jak i pozostałych osób uczestniczących we Mszy św.

Nie wyobrażam sobie niedzieli bez rodzinnej Mszy św.

W każdą niedzielę chodzimy wszyscy razem do kościoła na Mszę św. Nie wyobrażam sobie jak inaczej moglibyśmy nauczyć nasze dzieci, że jest to najważniejszy moment niedzieli i całego tygodnia.

Gdy wygłaszam kazanie, potrzebuję skupienia, uwagi, i wszelki ruch w kościele bardzo mnie dekoncentruje.

Rozwiązaniem byłoby wyznaczenie mszy św. z udziałem małych dzieci, gdzie biegające i hałasujące pociechy stanowiłyby normę.

Rodzice nie powinni obawiać się przychodzić z małymi dziećmi na Mszę św.